Hier
een kort herfstbericht vanuit een nog steeds warm Asturias. De afgelopen
maanden waren warm en droog, waardoor de natuur enigszins van slag lijkt
te zijn. Appelbomen beginnen opnieuw te bloeien, een stokroos langs het
huis staat in bloei ... Niet onprettig, wel een beetje vreemd.
De
appeloogst is binnen. We hadden ongeveer 4.000 kilo dit jaar, minder dan
de helft van vorig jaar.
Ezeltje Grietje had een ernstige koliek vorige week en kwam mèèr met de
dierenarts in aanraking dan haar lief was. Onze eigen dierenarts kwam
zaterdag en zondag, maar zijn injecties hadden geen resultaat. Daarom
zondagmiddag een jonge veearts uit Cangas de Onis geraadpleegd, die
tweeëneenhalf uur bezig is geweest om haar darmen weer in beweging te
krijgen en ervoor te zorgen dat ze geen lipaemie zou krijgen (als een
ezel een paar dagen niet eet, komt de vetopslag in het bloed en dat is
levensbedreigend). Ze begon maandag direct te grazen en eet ook weer wat
wortels en appels uit haar bakje. Ander voer mag ze nog niet hebben en
we moeten haar nog goed in de gaten houden.
Goed nieuws is dat we
een nieuwe hoefsmid hebben: Mariano. Via hem kregen we destijds
Juliette. Hij is fantastisch met de dieren, neemt alle tijd, gaat op
zijn knieën zitten zodat zij hun benen niet zo hoog hoeven op te tillen,
wacht tot ze hem toestaan hun hoeven te pakken. Hanna's hoeven heeft hij
'geadopteerd', d.w.z. dat hij elke week kijkt hoe ze ervoor staan en wat
hij kan verbeteren. Ook fluit, zingt en praat hij met de ezels. We
hebben afgesproken dat hij in principe elke week langskomt en enkele
hoeven bekapt. Zijn er dan hoefproblemen, kan hij gelijk ingrijpen om
infecties te voorkomen. Rayo had bijvoorbeeld een steentje heel hoog in
zijn hoef, waardoor hij steeds een beetje hinkte. Norbert had
verwaarloosde infecties en legt sinds de behandeling weer hele afstanden
af elke dag.
Ezel Fito is opgenomen door vrijwilligers van
Animales de Oriente, omdat hij hier alle dames-ezels beklom. Ook
verblijven daar Kuka en Romeo . Ze verbleven bij Ariadna in
Sevares, maar die verhuisde naar een huis zonder weiland en moesten weg.
Een probleem is dat de oude ezelstal is omgebouwd tot
verblijfplaats voor vrijwilligers. Daarom hebben ze besloten een nieuwe
stal te bouwen, met behulp van ons en van de eigenaars van Kuka en
Romeo. De vloer van de nieuwe stal in Ceceda is nu klaar, en hopelijk
komen de ezels daarginds onder dak voordat de koude en natte tijd
begint.
Añes en Lola maken het goed op de camping van Thomas en
Astrid. Thomas en Astrid hebben het plan opgevat hun kampeerders een
'ezel-arrangement' aan te bieden, waarbij ze bijvoorbeeld in twee of
drie dagen vanuit Infiesto naar Arobes kunnen lopen. Een idee dat nog
helemaal uitgewerkt moet worden. In elk geval krijgt niemand alleen Añes
of alleen Lola mee, omdat ze onafscheidelijk zijn ... In de
kerstvakantie, als Thomas en Astrid twee weken in Nederland zijn, komen
ze hier logeren.
Beste mensen,
Tot
ons verdriet is Juliette, ons gehandicapte ezeltje met een ijzersterke
geest en levenswil, het afgelopen weekend overleden. Vrijdagmiddag kwam
ze als altijd tegen etenstijd terug naar de stal, maar at helemaal niets
behalve een enkel geraspt worteltje en een stukje brood met honing. We
gaven haar water met honing te drinken, zodat ze niet zou uitdrogen.
Zaterdagochtend hielden we haar bij ons op het erf. Ze kwam wel naar het
terras om een appeltje te stelen, maar hield het na èèn appeltje voor
gezien en liet de hele dag droevig haar hoofdje hangen. Zaterdagavond
had ze opnieuw helemaal geen eetlust en kregen we er zelfs geen broodje
honing in. We bleven haar wel honingwater geven en ik belde de
dierenarts, maar die had zijn telefoon uit staan. Zondagochtend vonden
we haar dood in de stal.
Juliette was zeer geliefd en we zullen
haar erg missen. Gelukkig, vonden we achteraf, dat de dierenarts niet
kwam, zodat ze op haar eigen manier en op haar eigen tijd kon sterven.
We wensen haar van harte toe dat er een ezelhemel bestaat, waar ze
ongehinderd door haar gehandicapte lichaam mag voortleven ...
Hartelijke groet,
Marleen
Ze is schuw, maar wel assertief, kan ondanks haar handicap hard lopen en ook flink achteruit schoppen. We hebben haar vannacht in de trailer laten slapen, maar vandaag in de stal gezet bij de anderen. De ezels konden vandaag niet naar buiten (en wij ook niet): regen, hagel, natte sneeuw. De toppen van de Picos zijn bedekt met sneeuw, en zelfs de Sueve is bepoederd, wat weinig voorkomt. Gelukkig doet de tegelkachel goed werk, Cees! De stalkeuken is kil en nat en ongezellig zonder open haardje, en we gaan dus snel werk maken van het betrekken van het huis ...
Alle vrijwilligers in het Ezelparadijs hebben veel bijgedragen - en dragen nog steeds veel bij - aan het creëren van een plaats waar dieren èn mensen zich prettig kunnen voelen. Maar èèn persoon in het bijzonder heeft heel veel betekend de afgelopen jaren. Leo was erbij toen het begon, in september 2007, en heeft het paradijs letterlijk mee van de grond getild. Twee jaar lang bivakkeerde ook hij in een caravan en deelde lief en leed. Maar ook vóór die tijd was hij van de partij bij bijna alle zoektochten in Asturias om DE PLEK te vinden waar alle plannen gestalte konden krijgen.
Kort geleden besloot Leo terug te gaan naar zijn familie, vrienden en zijn 'oude' leven in Nederland. Vlak voor zijn vertrek uit Arobes arriveerde een nieuwe ezel. Logisch dat die ezel vanaf dat moment Leo's naamgenoot werd!
Ezel Leo, de zeventiende in het Ezelparadijs, werd direct door zijn naamgenoot 'geadopteerd'. Behalve hij zijn ook Grietje (door Leo's kleinzoon Bram) en Norbert (door Helena uit Pola de Siero) geadopteerd. Ze ontvangen een maandelijkse, vaste bijdrage in hun levensonderhoud voor een bepaalde of onbepaalde tijd.
Flora verlaat haar donkere stal en vertrekt naar het paradijs.
Een schat van een dier is onze nieuwe aanwinst Flora, de achttiende ezel in het paradijs. Haar vorige eigenaars, vier oude dames, konden de zorg voor het dier niet langer aan en verzochten ons haar in het paradijs op te nemen.
Flora werd uitstekend verzorgd, verwend zelfs, maar stond in een stal zonder ramen aan een ketting van 30 cm. Ze had dus geen enkele beweging of afleiding, en dat was te merken. Nadat ze hier arriveerde, heeft ze dagenlang alleen maar met grote ogen verbaasd rondgekeken: allemaal andere ezels! Grazen in een weiland! Ze bleef stokstijf staan op de plek waar ze werd neergezet en verzette geen voet. Gelukkig komt daar al verandering in.
Hoewel ze niet echt oud is, zo'n 25 jaar, loopt ze - uiteraard - heel stijf en moeizaam. Ook zal ze wat moeten afvallen, want ze is veel te zwaar. Met de andere ezels kan ze het prima vinden. Ezel Kees heeft zijn plek in de grote stal aan haar afgestaan en overnacht nu zelf bij 'de dames', Lola en Añes, in de noodstal.
De afgelopen dagen zijn ook Michael - de eerste Woofer uit Frankrijk - en zijn vriendin Lisa hier geweest. Heerlijke mensen zijn dat ook, heel fijn om ze hier te hebben. Ze zijn flink aan het werk geweest en hebben honderden flessen en tweehonderdvijftig autobanden opgegraven ... geen kleine autobandjes, maar echte joekels. Sommige krijgen we alleen met de terreinauto en een ketting uit het gat, gigantische tractorbanden. Ongelooflijk. Ze kunnen worden opgehaald a raison van 180 euro per 1000 kilo, en dan ben ik ongeveer al het appelgeld weer kwijt dus dat gaat niet gebeuren. Wat wel? Misschien een autobanden-huisje bouwen?? Sarah en Todd buigen zich erover volgens het 'earthship' concept, zoiets als strobalenbouw, maar dan met autobanden. Wie weet wordt dat nog wat. Ook gaan zij de fundering voor de waterdeposito verder uitgraven.
Cees is een weekje hier geweest om de tegelkachel uit elkaar te halen. Goddank dat hij dat gedaan heeft, want de schoorsteen was beslist onveilig en de kachel ook. De hele pijp is er nu door Martin uitgesloopt en er komt een dubbelwandige in. Hopelijk over niet al te lange tijd. Sonja heeft gepoetst en geboend in het nieuwe huis, een heel verschil, maar de binnendeuren moeten er nog in, een sluiting voor de boiler en afzuigkap in de keuken. Kleine dingen dus. De trap moet nog gelakt, en dan kunnen we erin, al is er nog geen water.
De appeloogst is goed verlopen, al was de opbrengst minder dan vorig jaar.
Met de dieren gaat het goed. Nou ja, Marco eet te veel kastanjes en wordt dan koliekig - dus veel met hem lopen en hem pijnstiller geven. Jelle is van de week weer gevallen en had hulp nodig bij het opstaan. Lola en Anes zijn ongedurig door hun opsluiting op de heuvel van Bert en vragen nog steeds extra aandacht. Elke ochtend ben ik dankbaar als ik de ezels allemaal weer overeind zie staan. Onze dierenarts, Laura, is in verwachting en mag niet werken van de dokter tot de baby komt in februari. Daarna natuurlijk ook nog een tijdje niet. Dat voelt niet fijn. Gelukkig geeft ze wel telefonisch advies, maar helemaal ideaal is dat niet.
Ian en Luis hebben een stukje geschreven voor de Asturiaanse kranten en gaan ook een blog maken. Hopelijk levert dat nog wat extra hulp op, b.v. een groepje mensen die, net als jullie, eens in de zoveel tijd bijeen komen om na te denken over fondsenwerving en donateurwerving. En natuurlijk is ook de ezellift nog steeds een wens ...
Op het programma voor de wintermaanden staan: 1. water in het huis en het huis bewoonbaar maken, 2. afrastering in orde maken, 3. water en licht in de cabana aanleggen, en een begin maken met de restauratie van gastenkeuken en w.c.-stal. Nog genoeg werk aan de winkel.
Ik ben nog elke dag dankbaar en blij dat ik dit werk mag doen en wil beslist geen van de ezels missen! Bewonder ook alle mensen, hier en in Nederland, die een bijdrage leveren!
Nog 2 leuke blogspots om te bekijken 1 spaanse n.l.:
www.paraisodelburro.blogspot.com
www.donkeyparadise.wordpress.com
Een van de beide cabañas in de vallei heeft een nieuw dak gekregen. Bestuursleden Bert en Cees, met vrienden Jan en Gerard, kwamen in februari twee weken naar Asturias en werkten als paarden om die klus te klaren. Gelukkig werkte het weer ook mee! Het nieuwe dak, gelijk goed geïsoleerd, is prachtig geworden.
Het oude pannendak lekte zo erg, dat het regenwater met bakken naar binnen kwam. Het nieuwe dak is volkomen waterdicht, zo blijkt. Maart roerde zijn staart in Asturias, met hagel, sneeuw, onweer en slagregens, maar er kwam geen spatje naar binnen! Wat een verbetering!
Ons ezelparadijs komt binnenkort op de Asturiaanse televisie! Het programma heet Conexion Astur en is ook te volgen via Radio Television del Principado de Asturias.
Ana, de presentatrice van het programma, raakte geïnteresseerd via onze poster bij Adoptastur. Deze organisatie zet zich in voor de opvang van zwerfhonden in Asturias. Twee van hen, de oude mastin Jumbo en Chico, een jonge bastaard, wonen nu ook in ons ezelparadijs samen met Jolly en Arvo. Na enige strubbelingen gaat dat nu goed. De asylhonden in Infiesto worden behandeld, geënt, gechipped, gesteriliseerd/gecastreerd en zonodig worden ze ook door de vrijwilligers van de stichting Adoptastur gesocialiseerd.
Daarna zijn ze beschikbaar voor adoptie, ook in Nederland, via Helpthem
Het ezelparadijs is gevonden in Arobes, een gehuchtje op drie kilometer
afstand van Arriondas in oostelijk Asturias. Zo'n twintig kilometer onder
de noordkust en met uitzicht op de uitlopers van de Picos de Europa.
Daar krijgen de toekomstige bewoners van het ezelparadijs acht hectare
heuvelland tot hun beschikking met veel beschutting van bomen.
Het gebied beschikt over veel natuurschoon en heeft een mild klimaat.
De winters zijn kort, met een temperatuur die 's nachts een paar graden
onder de nul kan zakken, maar overdag weer opklimt naar de 15 of
hoger. Begin januari bloeien de wilde primula's in de weilanden en kun je
er sinaasappels en citroenen plukken. Begin mei is heel Asturias èèn
bloeiende appelboomgaard.
Het huisje dat er staat moet ingrijpend verbouwd of misschien zelfs eerst
afgebroken worden. Bouwplannen zijn in de maak, maar het zal nog wel
even duren voor het geheel goed bewoonbaar is. Een oude caravan
moet daarom voorlopig als woonruimte dienen. Gelukkig is er wel
voldoende stalruimte om al direct met ezels te kunnen beginnen.
Na enkele jaren voorbereiding en zoeken naar een geschikte locatie
gaat het ezelparadijs augustus dit jaar dus daadwerkelijk van start!
De foto's van het toekomstige ezelparadijs in Arobes geven een goede indruk van het werk dat verzet zal moeten worden - voorlopig is het beslist nog niet erg paradijselijk. Gedumpt afval opruimen. Nieuwe, diervriendelijke, afrasteringen maken, dode bomen wegzagen, de watervoorziening in orde maken, de stal in gereedheid brengen - dat zijn onze eerste taken.
Vele handen maken licht werk! Wilt u ter plaatse meehelpen aan de realisatie van het ezelparadijs, enkele uren per dag de handen uit de mouwen steken en genoegen nemen met een kampeerplek en maaltijden, neem dan contact op met Marleen Verhoef, Email naar Marleen Verhoef
Een zestal studenten Industriëel Ontwerp van de Universiteit van Twente is enthousiast bezig een karakteristieke ezelspaarpot voor ons te ontwerpen. Ze doen dit op vrijwillige basis, met als doel een bijdrage te leveren aan het ezelparadijs. De spaarpotten kunnen op ezeldagen en via de webwinkel worden verkocht, maar ook neergezet in dierenwinkels en op andere veelbezochte plaatsen met onze folders erbij. De eerste ontwerpen zijn al gemaakt en de meest veelbelovende worden nu verder uitgewerkt. Dat gaat een prachtige ezelspaarpot ('the donkey saver'?) opleveren!
